اینم از شمع تولدم

وقتشه از عشق تو دل بکنم مثل تو که رو دلت پا میذاری 

میخوام این روز ها مال خودم باشم 

این مهم نیست که منو دوسم نداری دیگه فرقی واسه من نمیکنه

انگاری بود و نبودت یکیه تا بیام دوباره عاشقت بشم

میبینم پشت سرم تاریکیه

خوابه چشمامو حروم کردی رفیق گل میخواستم تو یه خوار بودی رفیق

من ساده تورو ناجی می دیدم تو واسم طناب دار بودی رفیق

بیچاره دل دیوونه من تورو نشناخته عبادت میکنه

داره ذره ذره میمیره ولی به ندیدن تو عادت میکنه

خوش به حال تو که عاشق نشدی منو بی بهونه تنها میذاری 

وقتشه دلم رو به دریا بزنم به جهنم که منو دوست نداری

بي           

           بی وفایی کن وفایت می کنند

                                               با وفا باشی جفایت می کنند

                                 مهربانی گر چه آیینی خوشست

            مهربان باشی رهایت می کنند

اگر           

              اگربوی گلی را دوست داری شاخه هایش را نشکن

سلام امیدوارم که حالتون خوب باشه،بازم یه شعر طولانی و تکراری ولی زیبا،من که خودم این شعر رو خیلی دوست دارم شب ها شاید بیش از 10بار این شعر رو  گوش می کنم.اگه می تونستم آهنگش رو براتون می ذاشتم.

                   شبی غمگین شبی بارانی و سرد

                    مرا در غربت فردا رها کرد

                  دلم در حسرت دیدار او ماند

                مرا چشم انتظار کوچه ها کرد

            به من می گفت تنهایی غریب است

                    ببین با من چه ها کرد

               تمام هستیم بود و ندانست

            که در قلبم چه آشوبی به پا کرد

              و او هرگز شکستم را نفهمید

                اگر چه تا ته دنیا صدا کرد

  چتر برای چه؟خیال که خیس نمی شود

یاد بگذشته به دل ماند و دریغ

                                    نیست یاری که مرا یاد کند

 دیده ام خیره به ره ماند و نداد

                                    نامه ای تا دل من شاد کند

 خود ندانم چه خطایی کردم

                                 که زمن رشته الفت بگسست

در دلش جایی اگر بود مرا

                                   پس چرا دیده زدیدارم بست

سیب سرخی را به من بخشید و رفت

                        عاقبت بر عشق من خندید و رفت

 اشک بر چشمان سردم حلقه زد

                       بی مروت گریه ام را دید و رفت

چشم از من کند و دل از من برید

                        حال بیمار مرا فهمید و رفت

با غم هجرش مدارا می کنم

                     گر چه بر زخمم نمک پاشید و رفت

بی تو مهتاب شبي باز از آن كوچه گذشتم

همه تن چشم شدم خيره به دنبال تو گشتم

شوق ديدار تو لبريز شد از جام وجودم

شدم آن عاشق ديوانه كه بودم

در نهانخانه جانم گل ياد تو درخشيد

باغ صد خاطره خنديد

عطر صد خاطره پيچيد

يادم امد كه شبي با هم از آن كوچه گذشتيم

پر گشوديم و در آن خلوت دل خواسته گشتيم

ساعتي بر لب آن جوي نشستيم

تو همه راز جهان ريخته در چشم سياهت

من همه محو تماشاي نگاهت

آسمان صاف و شب آرام

بخت خندان و زمان رام

خوشه ماه فرو ريخته در آب

شاخه ها دست بر آورده به مهتاب

شب و صحرا و كل و سنگ

همه دل داده به آواز شباهنگ

يادم ايد تو به من كفتي :

از اين عشق حذر كن!

لحظه اي چند بر اين آب نظر كن

آب آيينه عشق گذران است

تو كه امروز نگاهت به نگاهي نگران است

باش فردا كه دلت با دگران است!

تا فراموش كني جندي از اين شهر سفر كن

با تو گفتم حذر از عشق ندانم

سفر از پيش تو هرگز نتوانم

نتوانم

روز اول كه دل من به تمناي تو پر زد

چون كبوتر لب بام تو نشستم

تو به من سنگ زدي من نه رميدم نه گسستم

باز گفتم كه تو صيادي و من اهوي دشتم

 تا به دام تو در افتم همه جا گشتم و گشتم

حذر از عشق ندانم نتوانم

اشكي از شاخه فرو ريخت

مرغ شب ناله تلخي زدو بگريخت

اشك در چشم تو لرزيد

ماه بر عشق تو خنديد

يادم آيد كه دگر از تو جوابي نشنيدم

پاي در دامن اندوه كشيدم

 نگسستم نرميدم

رفت در ظلمت غم ان شب و شبهاي دگرهم

نه گرفتي دگر از عاشق ازرده خبر هم

نه كني دگر از ان كوچه گذر هم

بي تو اما به چه حالي من از ان كوچه گذشت

 این هم چهار تا دو بیتی از حافظ به سلیقه خودم

  این هم یک گل زیبا واسه اونایی که وقتی این وبلاگو دیدند بی معرفتی نمی کنند و نظر می دن